Miejscowość nad rzeką Boh koło Ladyżyna, niedaleko góry Batoh, na południe od Bracławia. Miejsce klęski wojsk Rzeczypospolitej (1652) w walce z Kozakami.

Przywódca zbuntowanych Kozaków, Bohdan Chmielnicki zorganizował wiosną 1652 roku wyprawę do Mołdawii, aby zdobyć dla syna Tymofieja rękę Roksany, córki hospodara mołdawskiego Lupula. Chcąc temu zapobiec wyruszyła naprzeciw 15-tysięczna armia polska, dowodzona przez hetmana Mikołaja Kalinowskiego (wziętego wcześniej do niewoli przez Kozaków pod Korsuniem w 1648 roku).

Pod Batohem, w pobliżu współczesnej wioski Czetwiertniówka (Čietviertinivka) 1-2 czerwca (22-23 maja wg kalendarza juliańskiego) 1652 roku doszło do bitwy z Kozakami (kilka tysięcy) i Tatarami (30 tys.) pod wodzą Chmielnickiego, zakończonej całkowitą klęską Polaków.

Po bitwie Tatarzy dokonali rzezi 8 tysięcy jeńców polskich. Zginęli wśród nich Marcin Kalinowski, hetman polny koronny i jego syn Samuel, Zygmunt Przyjemski, Marek Sobieski, starosta krasnostawski, brat przyszłego króla Jana III, Jan Odrzywolski, kasztelan czernichowski i starosta winnicki.

Wynikiem przegranej przez wojska polskie bitwy było zerwanie ugody między Rzeczpospolitą i Kozakami, zawartej (1651) w Białej Cerkwi i przywrócenia warunków ugody zborowskiej.

Po bitwie Chmielnicki, formalnie jeszcze wciąż mieniący się poddanym polskiego króla napisał list do carskiego wojewody Putywla kniazia Fiodora Chyłkowa z wieścią dla cara o zwycięstwie.

Pod wrażeniem klęski i masakry żołnierzy, obradujący od 23 lipca do 17 sierpnia 1652 roku sejm Rzeczypospolitej klęski uchwalił podatki na utworzenie 50-tysięcznego wojska i mianował Stanisława Rewerę Potockiego hetmanem wielkim koronnym.

Kilkanaście lat później (1666) 6-tysięczny korpus wojska Rzeczypospolitej pod wodzą regimentarza Małachowskiego zaatakował pod Batohem 60 tysięczną armię kozacko-tatarską Piotra Doroszenki i został rozbity.

Od 1991 wioska w rejonie trościanieckim obwodu winnickiego Ukrainy.