Cerkiew Nikołajewska z 1693 roku www.vokrugsveta.com.ua
Cerkiew Spaso-Preobrażeńska z 1765 roku www.vokrugsveta.com.ua

 Czernihowskie
 I Rzeczpospolita
 GŁUCHÓW
ukr. ГЛУХiВ, Hlukhiv

Gród nad rzeką Jesmań, dopływem Desny, 146 km od Sum, wspomniany w 1152 roku.

W okresie rozbicia dzielnicowego Rusi stał się stolicą osobnego księstwa, do którego należał Mceńsk. Pierwszym znanym księciem głuchowskim był Symeon, syn kniazia Czernichowa Michała Wsiewołodowicza.

Na początku XIII wieku księstewsko podporządkowała sobie orda tatarska, od której wyzwolili miasto Litwini - ok. 1320 roku za Giedymina, lub ok. 1360 r. i przyłączyli do Wielkiego Księstwa Litewskiego. Wraz z nim po unii w Krewie (1385) Głuchów znalazł się we wspólnym państwie polsko-litewskim.

W 1503 roku Głuchów zagarnęła Moskwa. Do Rzeczpospolitej powrócił po wojnach okresu "wielkiej smuty" - na mocy rozejmu w Dywilinie (1619), ostatecznie potwierdzonym pokojem polanowskim. Wszedł wówczas w skład województwa czenichowskiego, otrzymując od Wazów prawa miejskie i lokację na prawie magdeburskim.

Zajęty przez Kozaków Chmielnickiego (1648) stał się siedzibą sotni kozackiego pułku niżyńskiego, a od 1663-65 siedzibą osobnego pułku głuchowskiego. Do Rzeczpospolitej już nie powrócił, formalnie przyłączony do Rosji w 1686 mocą postanowień pokoju Grzymułtowskiego (1686).

Absolwentem powstałej tu w 1730 szkoły muzycznej był jeden z najwybitniejszych kompozytorów muzyki cerkiewnej Dymitr Bortniański (1751-1825)

Od 1991 w niepodległej Ukrainie, rejonowe (powiatowe) miasto obwodu (województwa) sumskiego, liczy ponad 36 tys. mieszkańców


Wydrukuj stronę