Miejscowość nad Muszą, przy jej zbiegu z rzeką Memel, 45 km od Mitawy przy drodze z Poniewieża do Rygi, niedaleko granicy z Litwą.

Zamek Zakonu Kawalerów Mieczowych - Bauskenberg został wzniesiony (1443-56) opodal miejscowości nazywanego Vairogmiests.

W 1561 roku wraz z całymi Inflantami Bowsk przyłączył się -jako ziemie lenne do Rzeczypospolitej. W 1584 roku doszło do połączenia Vairogmiests i osady zamkowej Bauska (Bowsk).

Dziesięć lat później powstał pierwszy murowany kościół p.w. Ducha Świętego (1594).

W 1609 roku lennik Rzeczypospolitej, książę Fryderyk Kettler nadał Bowskowi prawa miejskie i herb przedstawiający złotego lwa na czerwonym polu. Kolejny przywilej - budowy ratusza, miasto otrzymało w 1615 roku.

Podczas III wojny północnej (1700-21) Rosjanie zdobyli Bowsk (1705) po bitwie ze Szwedami. Na rozkaz carskiego dowódcy Szeremietiewa zamek został zburzony (1706).

W 1710 roku epidemia i głód wojną spowodowało wymarcie blisko połowy ludności miasteczka.

W 1795 roku wraz z całym księstwem Kurlandii - lennem Rzeczpospolitej Bowsk został zagarnięty przez Rosję.

W 1812 przez Bowsk wiodła droga cesarza Napoleona podczas wojny z Rosją.

W 1880 roku miasto, zamieszkane przez Niemców, Rosjan, Łotyszy i niewielką grupę Polaków liczyło 4,4 tys. mieszkańców.

Istniał kosciół p.w. Przenajświętszego Sakramentu. Kościół p.w. Św. Trójcy spalił się w XVII wieku.

W lipcu 1915 roku, podczas I wojny światowej wojska niemieckie zajęły Bowsk. Niemcy założyli w mieście oświetlenie elektryczne i zbudowali wąskotorową kolejkę (1916) do Poniewieża.

Po proklamacji niepodległości Łotwy Łotysze przejęli kontrolę nad miastem, jednak w styczniu 1919 roku Bowsk został zajęty przez armię bolszewicką. Od marca do października 1919 roku okupowany przez oddziały niemieckiego Freikorpsu, współdziałające z oddziałami "białych" Rosjan.

Niemcy zostali wyparci po niezwykle krwawych i okrutnych walkach z armią łotewską, wspomaganą sprzętem przez mocarstwa Ententy.

Od 1919 miasto na niepodległej Łotwie. Ponowna okupacja sowiecka rozpoczęła się w czerwcu 1940 roku. 14 czerwca 1941 roku sowieckie NKWD aresztowało i wywiozło na Syberię kilkudziesięciu mieszkańców miasta z rodzinami.

Wojska niemieckie wkroczyły w końcu czerwca 1941 roku. Podczas trwającej trzy lata okupacji - do lipca 1944 roku Niemcy wymordowali miejscowych Żydów. W efekcie działań wojennych kompletnie zniszczono mosty na rzekach i ponad 100 budynków, a blisko 300 zostało uszkodzonych.

Po ponownej okupacji sowieckiej od 1991 roku miasto na Łotwie, liczy 11 tys. mieszkańców. Od połowy lat 80.tych XX wieku trwa rekonstrukcja zamku zakonu inflanckiego.

Wydrukuj stronę