Rynek w Goldyndze
fot. www.pcabc.lv
Kościół luterański św. Katarzyny (1672)

Pierwszy drewniany kościół p.w. św. Katarzyny, która jest patronką miasta i widnieje na herbie Goldyngi wzniesiono w 1252 roku. Po sekularyzacji inflanckiej części zakonu urządzono tu zbór luterański. W świątyni (przebudowywanej w 1567 roku) jeden z najwybitniejszych władców Kurlandii - ks. Jakub Kettler przyjmował chrzest i brał ślub z księżną Luizą Charlottą z Brandenburgii.

W 1672 roku wzniesiono nowy kościół, do którego później dobudowano neogotycką wieżę (1866). Na południowej fasadzie znajduje się płaskorzeźba z brązu przedstawiająca herb miasta (1791). Wewnątrz zachowała się m.in. ambona (1660-1663) i organy (1712-1715). W okresie okupacji sowieckiej świątynia była zamieniona na sale koncertową.
fot. www.pcabc.lv

Kościół katolicki p.w. św. Trójcy

Książę Jakub Kettler ufundował (1640) kościół p.w. św. Trójcy, znajdujący się przy rynku. Zachował się w nim m.in. renesansowy posąg Matki Boskiej z Dzieciątkiem Jezus (1530), zabytkowy konfesjonał (1691) i , rokokowe ołtarze boczne. Ołtarz główny sfinansował ponoc car Aleksander.
fot. www.pcabc.lv

Wodospady Ventas Rumba
fot. www.pcabc.lv


 Kurlandia
 I Rzeczpospolita
 GOLDYNGA
łot. Kuldiga, niem. Golding

Miejscowość na lewym brzegu rzeki Windawy, 130 km na zachód od Mitawy.

Zamek wzniesiony (1242-45) tutaj przez Zakon Kawalerów Mieczowych początkowo nazywał się Jesusburg. Uważany był za najwiekszy w Kurlandii.

Wielki mistrz Zakonu Goawin von Herike (1347-60) nadał prawa miejskie - wówczas już Goldyndze. Goldynga wraz w Windawą zostały przyjęte (1368) do Związku Hanzeatyckiego.

Po przyłączeniu się Inflant do Rzeczypospolitej (1561), w latach 1587-1671 Goldynga była rezydencją książąt z dynastii Kettlerów (lenników Rzeczypospolitej) i faktyczną stolicą Kurlandii. Były to lata największego rozwoju miasta.

Podczas III wojny północnej kwaterował tu, w styczniu 1702 roku, król szwedzki, Karol XII. Goldynga odniosła poważne zniszczona podczas walk z koalicją sako-rosyjską (Rzeczpospolita była formalnie neutralna). Doszczętnie zniszczono wówczas zamek.

Goldynga została zagarnięta, wraz z całą Kurlandią w III rozbiorze Rzeczypospolitej (1795) przez Rosję.

W 1880 roku mieszkało tu 10,2 tys. mieszkańców. Miasto było znane z fabryki igieł i szczotek. Na rynku powstał neorenesansowy ratusz (1860). Obecna siedziba Muzeum Krajoznawczego w Goldyndze służyła na światowej wystawie paryskiej (1900) za rosyjski pawilon wystawienniczy.

Od 1918 do 1940 na niepodległej Łotwie. Okupowane w latach 1940-1941 i 1945-1990 przez Związek Sowiecki, 1941-1945 przez Niemcy.

Od 1991 roku miasto na Łotwie, liczy 14 tys. mieszkańców (90% Łotyszy).

W pobliżu Goldyngi na rzece Windawie (Aleksupite) znajduje sie piękny wodospad Rumba (Ventas Rumba) liczący 240 m i uważany za najszerszy w Europie. Wody Windawy gwałtownie spadają tu z 2-metrowych progów skalnych, tworząc przepiękne kaskady na całej swej szerokości. Znajduje się tutaj także najwyższy na Łotwie 4,5 metrowej wysokości wodospad. Wodospady można oglądać z mostu (Kuldigas tilts), wzniesionego (1873-74) z czerwonej cegły na kilku kamiennych przęsłach i zniszczonego podczas I wojny światowej. Odbudowany w 1926 roku liczy 165 metrów długości i jest jednych z większych ceglanych mostów w Europie.


Wydrukuj stronę