fot. www.pcabc.lv |
Pierwszy drewniany kościół p.w. św. Katarzyny, która jest patronką miasta i widnieje na herbie Goldyngi wzniesiono w 1252 roku. Po sekularyzacji inflanckiej części zakonu urządzono tu zbór luterański. W świątyni (przebudowywanej w 1567 roku) jeden z najwybitniejszych władców Kurlandii - ks. Jakub Kettler przyjmował chrzest i brał ślub z księżną Luizą Charlottą z Brandenburgii.
W 1672 roku wzniesiono nowy kościół, do którego później dobudowano neogotycką wieżę (1866). Na południowej fasadzie znajduje się płaskorzeźba z brązu przedstawiająca herb miasta (1791). Wewnątrz zachowała się m.in. ambona (1660-1663) i organy (1712-1715). W okresie okupacji sowieckiej świątynia była zamieniona na sale koncertową.
|
Książę Jakub Kettler ufundował (1640) kościół p.w. św. Trójcy, znajdujący się przy rynku. Zachował się w nim m.in. renesansowy posąg Matki Boskiej z Dzieciątkiem Jezus (1530), zabytkowy konfesjonał (1691) i , rokokowe ołtarze boczne. Ołtarz główny sfinansował ponoc car Aleksander.
|
fot. www.pcabc.lv |
Miejscowość na lewym brzegu rzeki Windawy, 130 km na zachód od Mitawy.
Zamek wzniesiony (1242-45) tutaj przez Zakon Kawalerów Mieczowych początkowo nazywał się Jesusburg. Uważany był za najwiekszy w Kurlandii.
Wielki mistrz Zakonu Goawin von Herike (1347-60) nadał prawa miejskie - wówczas już Goldyndze. Goldynga wraz w Windawą zostały przyjęte (1368) do Związku Hanzeatyckiego.
Po przyłączeniu się Inflant do Rzeczypospolitej (1561), w latach 1587-1671 Goldynga była rezydencją książąt z dynastii Kettlerów (lenników Rzeczypospolitej) i faktyczną stolicą Kurlandii. Były to lata największego rozwoju miasta.
Podczas III wojny północnej kwaterował tu, w styczniu 1702 roku, król szwedzki, Karol XII. Goldynga odniosła poważne zniszczona podczas walk z koalicją sako-rosyjską (Rzeczpospolita była formalnie neutralna). Doszczętnie zniszczono wówczas zamek.
Goldynga została zagarnięta, wraz z całą Kurlandią w III rozbiorze Rzeczypospolitej (1795) przez Rosję.
W 1880 roku mieszkało tu 10,2 tys. mieszkańców. Miasto było znane z fabryki igieł i szczotek. Na rynku powstał neorenesansowy ratusz (1860). Obecna siedziba Muzeum Krajoznawczego w Goldyndze służyła na światowej wystawie paryskiej (1900) za rosyjski pawilon wystawienniczy.
Od 1918 do 1940 na niepodległej Łotwie. Okupowane w latach 1940-1941 i 1945-1990 przez Związek Sowiecki, 1941-1945 przez Niemcy.
Od 1991 roku miasto na Łotwie, liczy 14 tys. mieszkańców (90% Łotyszy).
W pobliżu Goldyngi na rzece Windawie (Aleksupite) znajduje sie piękny wodospad Rumba (Ventas Rumba) liczący 240 m i uważany za najszerszy w Europie. Wody Windawy gwałtownie spadają tu z 2-metrowych progów skalnych, tworząc przepiękne kaskady na całej swej szerokości. Znajduje się tutaj także najwyższy na Łotwie 4,5 metrowej wysokości wodospad. Wodospady można oglądać z mostu (Kuldigas tilts), wzniesionego (1873-74) z czerwonej cegły na kilku kamiennych przęsłach i zniszczonego podczas I wojny światowej. Odbudowany w 1926 roku liczy 165 metrów długości i jest jednych z większych ceglanych mostów w Europie.