Fot. Strona miasta Rzeżyca (Rezekne)
Cerkiew w Rzeżycy
Fot. Strona miasta Rzeżyca (Rezekne)
Rzeżyca, kościół p.w. Najświętszego Serca Jezusowego (1903) Fot. Strona miasta Rzeżyca (Rezekne)
Kościół p.w. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny
Kościół p.w. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny Fot. Strona miasta Rzeżyca (Rezekne)
Widok na Rzeżycę spod ruin zamku
Widok na Rzeżycę spod ruin zamku
Fot. Strona miasta Rzeżyca (Rezekne)
Rzeżyca, ruiny zamku (1917)
Rzeżyca, ruiny zamku (1917)
Fot. Strona miasta Rzeżyca (Rezekne)
Ruiny zamku w latach 20-tych XX w.
Ruiny zamku w latach 20-tych XX w.
Fot. Strona miasta Rzeżyca (Rezekne)
rzezyca-zima Fot. Strona miasta Rzeżyca (Rezekne)

 Inflanty polskie 
 I Rzeczpospolita
 Inflanckie
 RZEŻYCA
łot. Rêzekne, niem. Rositten

Istniejący tu (zapewne drewniany) gród pogańskich Liwów zburzyli rycerze Zakonu Kawalerów Mieczowych, którzy zbudowali na jego miejscu (XIII w.) zamek z kamienia. Pierwsza wzmianka w dokumentach o Rzeżycy pochodzi z 1285.

Po traktacie wileńskim (1561), w którym Inflanty przyłączyły się do Rzeczpospolitej Rzeżyca (1582) znalazła się w jej granicach.
Herb Rzeżycy

Rzeżyca stał się jedną z trzech (obok Dyneburga i Lucyna) siedzib powiatów (traktów) województwa inflanckiego Rzeczypospolitej.

Powstał wówczas nowy drewniany kościół katolicki (kolejny murowany powstał na jego miejscu w 1685 roku).

W pierwszym rozbiorze Polski (1772) Rzeżycę wraz z całymi Polskimi Inflantami zagarnęła Rosja.

Wiosną 1917 odbyty tu narodowy Kongres Łotyszy w Łatgalii stanowił ważny impuls do uzyskania przez Łotwę niepodległości (1919) po 200-letniej okupacji rosyjskiej.

Miasto do dziś pozostaje jednym z głównych ośrodków polskości na Łotwie. W polskiej szkole średniej w Rzeżycy uczy się dzisiaj kilkaset polskich dzieci, działa tu polski chór "Jutrzenka".

Więcej informacji:
Historia Rezekne (po angielsku)


Wydrukuj stronę