Latyczów, widok z XIX wieku
Latyczów, widok z XIX wieku
Zamek w Latyczowie, rys. Napoleona Ordy, widok z XIX wieku
Zamek w Latyczowie, rys. Napoleona Ordy, widok z XIX wieku
Latyczów

Fot. Kamieniec on-line
Pokaż na mapie
 Podole
 I Rzeczpospolita
 Podolskie

 LATYCZÓW
ukr. ЛЕТИЧІВ, Letychiv, Letičiev


Podolskie (I RP) - Bar, Latyczów, Międzybóż, Płoskirów
 mapa 1:75 000 
PN -  ZACH
Antonowce, Jarosławka, Pirogowce, Płoskirów, Zińkowce

PN -  WSCH
Bar, Deraźnia, Jeltuszkowo, Międzybóż

PD -  ZACH
Dunajowce, Kucza, Litniowce, Mińkowce, Stara Uszyca, Żwańczyk

PD - WSCH
Kopajgród, Łuczyniec, Ozarińce, Wierbowiec, Wołodyjowce

Miejscowość przy ujściu rzeki Wilk do Bohu, 51 kilometrów od Płoskirowa, zajęta w 1362 roku przez Litwinów, którzy zbudowali tu zamek.

Od 1434 roku należy do Jagiellonów, pozostając majątkiem królewskim także w okresie królów elekcyjnych.

W XV i XVI wieku Latyczów był niszczony przez najazdy tatarskie.

Od XVI wieku historia Latyczowa wiąże się ściśle z cudownym obrazem Matki Bożej i sanktuarium maryjnym.

Zagrabiony w II rozbiorze Polski (1793) Latyczów został miastem powiatowym guberni podolskiej.

Do dziś zachowały się baszta i ściana zamku z kościółem (1606-38) dominikanów, odbudowanego po zniszczeniach i pożarach (1724). Obronny charakter posiada też XVII-wieczna cerkiew św. Michała, przebudowana w 1836 roku.

Od 1991 roku miasto rejonowe obwodu chmielnickiego Ukrainy, liczy 11 tys. mieszkańców.


Wydrukuj stronę