Wioska w gminie Krakinów w powiecie poniewieskim województwa trockiego, położona na południe od rzeki Laudy (dopływ Niewiaży), przy linii kolejowej Wilno - Szawle, sąsiadująca z Wołmontowiczami. Nazwa wioski wiąże się z jednym z najstarszych herbów polskich, którym pieczętowała się głównie średnia i drobna szlachta, w tym i litewska.

W sienkiewiczowskim "Potopie" posiadłość Andrzeja Kmicica, chorążego orszańskiego Tu kryli się kompani Kmicica, ścigani przez prawo: Jaromir Kokosiński, Ranicki, Rekuć-Leliwa, Uhlik, Kulwiec-Hippocentaurus i Zend. Lubicz stał się wówczas synonimem zgorszenia i zepsucia. Na porządku dziennym były tu gorszące sceny pijatyki, swawole z dziewkami dworskimi i strzelanie do portretów Billewiczów.

W Lubiczu doszło do pojedynku na szable Kmicica z Wołodyjowskim. Po latach w Lubiczu Andrzej Kmicic leczył rany odniesione w starciu z Węgrami pod Magierowem koło Rawy Ruskiej.