Księga poszukiwań woj. Lwowskiego

Dochód z klikania w reklamy przeznaczony na utrzymanie strony i przyspieszenie jej wczytywania.

Panorama Drohobycza,
widok z pocz. XX wieku
Cerkiew unicka Podwyższenia Krzyża Św.
(1661), widok z pocz. XX wieku, obok cerkwi św. Jura (zbudowana na Podkarpaciu i przywieziona tu w 1657 r. z pięknym ikonostasem z 1659 roku) jedna z najcenniejszych drewnianych świątyń Małopolski wschodniej
Kościół farny p.w. św. Bartłomieja w Drohobyczu

W XIV wieku powstała w Drohobyczu pierwsza parafia. W centrum miasta gotycki kościół Wniebowzięcia Matki Boskiej, Świętego Krzyża i św. Bartłomieja (przebudowany w 1541 roku) ufundował Władysław Jagiełło. Cenne wyposażenie uległo zniszczeniu podczas ostatniej wojny lub kradzieży w czasach okupacji sowieckiej, kiedy urządzono tu magazyn. Zachował się tylko gotycki portal ozdobiony herbem miasta i godłem Polski oraz renesansowy nagrobek Katarzyny Ramułtowej. Kościół zwrócono wiernym po 1991 roku.
W Drohobyczu zachowały się zrujnowane obecnie: kościół p.w św. Apostołów Piotra i Pawła (ok.1830) i kościół p.w. Trójcy Przenajświętszej niedaleko rynku
fot. Marcin Wolter

Monumentalna synagoga (1842-65) w centrum dzielnicy żydowskiej uchodziła za największą w całej Galicji. Zamieniona przez Sowietów na sklep meblowy - obecnie zrujnowana i opuszczona. fot. Marcin Wolter

Pokaż na mapie
Pokaż na mapie - mapa topograficzna WIG 1:100000 Mapa topograficzna okolic 1:100 000

 MAŁOPOLSKA WSCHODNIA
 Lwowskie
 II Rzeczpospolita
 DROHOBYCZ
ukr. ДРОГОБИЧ, Drohobych


דרוהוביץ(Drohobycz)

Lwowskie,
powiat Drohobycz, Sambor, Turka
 mapa 1:75 000 
PN -  ZACH
Stary Sambor, Turka

PN -  WSCH
Drohobycz, Skole

PD -  ZACH
Wysocko

PD - WSCH
Sławsko

Już w XIII wieku, w okresie Rusi Halickiej istniały tu kopalnie soli. W herbie miasta umieszczono dziewięć głów soli zwanych topkami.

Po włączeniu przez Kazimierza Wielkiego Rusi Czerwonej do Królestwa Polskiego poszerzył się rynek zbytu dla soli. W okolice Drohobycza napłynęli licznie osadnicy - oprócz Polaków wielu Niemców ze Śląska a także Włochów. Spośród tych ostatnich pochodzili pierwsi żupnicy, czyli dzierżawcy królewskich kopalni soli.

Po zakończonej klęską wyprawie Króla Jana Olbrachta na Bukowiną\ę (1497), jesienią 1498 roku Drohobycz zniszczył najazd wojsk tureckich.

Z polecenia króla Zygmunta I faę drohobycką otoczono ziemnymi wałami, wzmocnionymi drewnianymi wieżami oraz jedna wieżą murowana z bramą, zachowana do dziś jako dzwonnica.

W 1648 roku Kozacy Chmielnmickiego wdarli się do kościoła i dokonali rzezi chroniących się tutaj ludzi. Na pamiątkę masakry zamurowano to wejście do kościoła, przez które wdarli się Ukraińcy.

Zgodnie z dawnym prawem Żydom nie wolno było osiedlać się w obrębie miasta, zamieszkiwali więc przedmieścia. W 1616 roku starosta królewski Mikołaj Daniłowicz nadał gminie żydowskiej teren o powierzchni 1 łanu królewskiego na przedmieściu. Powstałą tam osadę nazwano Łanem. Drohobycz stał się później jednym z największych skupisk ludności żydowskiej na ziemiach polskich, w końcu XIX wieku stanowili oni połowę mieszkańców miasta. Absolwentem gimnazjum im. Franciszka Józefa (później im. Władysława Jagiełły) był Iwan Franko, dziennikarz, pisarz, działacz na rzecz odrodzenia ukraińskiego, piszący po ukraińsku, polsku i niemiecku.

Po odkryciu w pobliskim Borysławiu w końcu XIX w. złóż ropy naftowej w Drohobyczu powstawały rafinerie działające tu do dziś. W 1881 roku przetwórstwem ropy zajmowało się już 36 firm.

Na początku XX wieku w Drohobyczu pracowała największa w Europie rafineria "Polmin". W II Rzeczypospolitej ropę przerabiały także państwowa rafineria "Dros", prywatna "Galicja", należąca do kapitału żydowskiego oraz "Jota" i "Nafta".

Od 18 do 28 maja 1919 r. toczyły się zacięte walki o miasto - duży węzeł komunikacyjny i centrum zagłębia naftowego. Twardy opór ukraińskiej armii gen. Mychajły Omelianowicza-Pawlenki przełamały wopjska polskie zgrupowania gen. Wacława Iwaszkiewicza. W trakcie pościgu 9 pułku ułanów małopolskich, kompania szturmowa por. Stanisława Maczka i 37 pułk pioechoty wyzwoliły Drohobycz.

Podczas II wojny światowej Niemcy wymordowali większość żydowskich mieszkaców, niszcząc żydowską zabudowę Drohobycza. Jego obraz utrwalony został na kartach powieści nauczyciela rysunku w gimnazjum drohobyckim, Brunona Schulza, autora "Sklepów cynamonowych".
Jego ojciec był właścicielem sklepu bławatnego na drohobyckim rynku. Namalowane przez Schulza freski zostały wykradzione w 2001 r. przez Izrael (prezentowane obecnie w instytucie Yad Vashem w Jerozolimie) i są do dziś przedmiotem sporu Izraela z Ukrainą. Bruno Schulz zginął zastrzelony przez Niemców podczas łapanki ulicznej w listopadzie 1942 roku.

Podczas ekspatriacji mieszkających tu Polaków Sowieci aresztowali tylko w pierwszym kwartale 1945 roku 900 osób z Drohobycza i okolic.

Od 1991 miasto rejonowe w obwodzie lwowskim Ukrainy, liczy blisko 85 tys. mieszkańców

Lwowskie,
powiat Drohobycz, Sambor, Turka
 mapa 1:75 000 
PN -  ZACH
Stary Sambor, Turka

PN -  WSCH
Drohobycz, Skole

PD -  ZACH
Wysocko

PD - WSCH
Sławsko

Więcej informacji: Opis zabytków