Kościół p.w. Opieki Sw. Józefa w Rawie Ruskiej
fot. Archidiecezja lwowska
Kościół p.w. Opieki Sw. Józefa w Rawie Ruskiej
fot. Archidiecezja lwowska
Obóz jeńców francuskich w Rawie Ruskiej
fot. Obóz w Rawie Ruskiej (franc.)
Medal dla byłych jeńców francuskich obozu w Rawie Ruskiej
fot. Obóz w Rawie Ruskiej (franc.)
Pokaż na mapie
Pokaż na mapie - mapa topograficzna WIG 1:100000 Mapa topograficzna okolic 1:100 000

 MAŁOPOLSKA WSCHODNIA
 Lwowskie
 II Rzeczpospolita
 RAWA RUSKA
ukr. Рава Руська

Lwowskie
powiat Jaworów, Mościska
Rawa Ruska, Sambor
 mapa 1:75 000 
PN - ZACH
Lubaczów
PN - WSCH
Niemirów, Magierów, Rawa Ruska, Uhnów
PD - ZACH
Mościska, Sambor
PD - WSCH
Gródek Jag, Jaworów, Komarno, Sądowa Wisznia

Miejscowość na prawym brzegu rzeki Raty (dopływu Bugu), 67 kilometrów na północny zachód od Lwowa.

Gród został założony najprawdopobniej przez ks. bełzkiego i mazowieckiego Władysława (ok. 1455) i nazwany od miasta Rawy na Mazowszu.

W 1509 okolice Rawy spustoszył hospodar wołoski Bogdan.

Pierwszy kościół drewniany ufundował (1612) Wawrzyniec Trzciński, kasztelan rawski. Późniejszy murowany wzniósł (1770-75) Andrzej Rzeczycki, kasztelan bełzki z żoną Katarzyną z Krasickich. Klasztor refomatów (1725) i kościół św. Michała Archanioła (1738) ufundował Grzegorz Rzeczycki, starosta bełzki.

6 października 1672 rotmistrz Atanazy Miączyński rozbił pod Rawą podjazd tatarski Zor-murzy, uwalniając kilkuset jeńców.

9 sierpnia 1698 król August II spotkał się w Rawie z carewiczem Piotrem powracającym wobec buntu z podróży po Europie. Obydwaj monarchowie przez 3 dni uczt i zabaw snuli plany przyszłego sojuszu przeciw Szwecji, ktory miał doprowadzić Rzeczpospolitą do upadku. W spotkaniu uczestniczył przywódca opozycji w Inflantach szwedzkich Jan Reinhold Patkul.

W efekcie zawartego przeciw Szwedom przymierza rozpoczęła się III wojna północna (1700-21). W Rawie zatrzymali się 27-29 września król szwedzki Karol XII i król Polski Stanisław Leszczyński z wojskiem szwedzkim podążającym ku Warszawie.

Gdy szlachta w związku z nielegalnym wprowadzeniem przez Augusta II Mocnego wojsk saskich do Polski zawiązała konfederację (25 listopada 1715) w Tarnogrodzie pod przewodnictwem S. Ledóchowskiego, rawę Ruską obrano wkrótce jako miejsce rokowań kofederatów z przedstawicielami Augusta II.

Od 6 stycznia 1716 roku w Rawie toczyły się rozmowy z udziałem hetmana Sieniawskiego i wojewody Chomentowskiego. Reprezentujący wojska saskie (a zarazem stronę króla Augusta II) Mikołaj Gole i Michał Franciszek Sapieha, pisarz litewski żądali zniesienia konfederacji, wynagrodzenia szkód, wyrażenia zgody na całoroczny pobyt wojsk saskich w Polsce. Konfederaci żądali natychmiastowego wycofania wojsk saskich z Rzeczypospolitej.

18 stycznia 1716 roku podpisano traktat pozostawiający status quo do zwołania sejmu Rzeczpospolitej, ale okreslający wysokosć pobieranego przez oddziały saskie opłaty od mieszkańców (17 tynfów z dymu). Dowódca saski feldmarszałek Jakub Fleming miał wyjednać u króla zgodę na wycofanie wojsk wojsk saskich i rosyjskich. Pomiedzy oddziałami konfederackimi i saskimi miało obowiązywać zawieszenie broni. Rada konfederacka we Włodzimierzu odrzuciła ten traktat jako wymuszony.

Kolejnymi wlaścicielami Rawy w XVII i XVIII wieku byli Trzcińscy herbu Ślepowron, Głogowscy, Suchodolscy, Boguszowie i Rzeczyccy.

Podczas I rozbioru Polski (1772) Rawę zagarnęła Austria. Od 1808 roku miasto należało do rodziny Jabłonowskich

W 1849 zbudowano unicką cerkiew św. Jerzego, w miejscu poprzedniej istniejącej w latach 1612-1812.

W 1862 roku pożar Rawy spowodował spore zniszczenia, jednak największy pożar 20 sierpnia 1884 r. zniszczył 243 domy, głównie zamieszkałe przez ludność żydowską.

Rozwojowi miasta sprzyjało dogodne położenie na skrzyżowaniu linii kolejowych z Jarosławia do Sokala i ze Lwowa do Bełżca (23 kilometry do Bełżca pociąg pokonywał w 75 minut) - otworzona 23 października 1887 roku. Rawa liczyła wówczas 6,5 tys. mieszkańców - 60% Żydów, 25% Polaków, 11% Ukraińców.

W końcu XIX wieku znaczne dobra wokól Rawy należały do ks. Adama Sapiehy. Powiat rawski zamieszkiwali Ukraińcy (73%), Polacy (16%( i Żydzi (11%).

W II Rzeczpospolitej Rawa Ruska była miastem powiatowym województwa lwowskiego i liczyła 12 tys. mieszkańców.

W okolicy największe lasy jodłowe Galicyi, ciągnące się stąd aż po Wołyń.

Po agresji sowieckiej 17 września 1939 roku w okolicach Rawy - położonej wówczas tuż przy granicy z Niemcami powstawały (1940-41) wzorowane umocnienia na fińskiej linii Mannerheima umocnienia tzw. linii Mołotowa. Linię Mołotowa stanowić miała gęsta (w zamierzeniu) sieć bunkrów wzdłuż linii Bugu, nazywanych także "zębami Stalina".

Podczas II wojny światowej Niemcy urządzili tu Stalag 325 (1942-44) - obóz francuskich jeńców wojennych. Pozostał po nim cmentarz zamordowanych przez Niemców Francuzów.

Po okresie okupacji sowieckiej (1939-41, 1944-1991), od 1991 roku miasto obwodu lwowskiego niepodległej Ukrainy.Rawa jest miastem położonym tuż przy obecnej granicy polsko-ukraińskiej. Znajduje się tutaj przejście graniczne Hrebenne-Rawa Ruska.

Lwowskie
powiat Jaworów, Mościska
Rawa Ruska, Sambor
 mapa 1:75 000 
PN - ZACH
Lubaczów
PN - WSCH
Niemirów, Magierów, Rawa Ruska, Uhnów
PD - ZACH
Mościska, Sambor
PD - WSCH
Gródek Jag, Jaworów, Komarno, Sądowa Wisznia


Wydrukuj stronę