 widok z początku XX wieku |
 fot. Archidiecezja Lwowska |
 |
 |
 |
Mapa topograficzna okolic 1:100 000
MAŁOPOLSKA WSCHODNIA
Lwowskie
II Rzeczpospolita
TURKA
ukr. ТУРКА
hebr. טורקה (Turka)
|
Lwowskie, powiat Drohobycz, Sambor, Turka mapa 1:75 000 |
Stary Sambor, Turka |
Drohobycz, Skole |
Wysocko |
Sławsko |
Miejscowość nad Stryjem, przy ujściu doń Jabłonki i Litmirza, 45 kilometry na południe od Chyrowa.
27 czerwca 1431 Jagiełło nadał Turkę Vanczy Valachusowi i jego synom Chotce, Iwankowi i Jankowi.
Nadanie to zatwierdzili później królowie Władysław Warneńczyk (1444) i Zygmunt I (1519).
W XVI wieku w okolicy Turki rozpoczęto wydobycie soli.
Dzięki staraniom Jana Kalinowskiego, podkomorzego parnawskiego król August III nadał Turce (1730) prawa miejskie. W tym samym roku Kalinowski ufundował klasztor dla jezuitów, sprowadzonych z Sambora.
W 1772 roku Turka została zagarnięta w I rozbiorze Polski przez Austrię.
Po kasacie zakonu jezuitów ich kościół stał się parafialnym. Zudowano też nowy kościół murowany (1778) i cerkiew.
Pod zaborem austriackim Turka została siedziba starostwa.
Zbudowano tu tartak wodny, rozpoczęto produkcję serów, tzw. "bundzów".
Przez powiat prowadziła droga wiodąca przez przełęcz Użocką do Użoka na Węgrzech.
W końcu XIX wieku gminę w Turku zamieszkiwało 50% Żydów, 38% Ukraińców i 12% Polaków.
Rozwój miasta opóźniało spore oddalenie od szlaków kolejowych. Najblizsza linia kolejowa do Ustrzyk Dolnych była oddalona 14 kilometrów od granic powiatu , a do Borysławia 20 kilometrów.
Dopiero 4 kwietnia 1885 roku uruchomiono linię kolejową ze Stryja poprzez Turkę do granicy z Węgrami i Użoka.
W II Rzeczypospolitej Turka była miastem powiatowym województwa lwow poawit we lwowskim
Turka (10 030 mieszk.),
Lwowskie,
powiat Drohobycz, Sambor, Turka
mapa 1:75 000
Stary Sambor, Turka
Drohobycz, Skole
Wysocko
Sławsko