Panorama XIX wiecznego Zasławia fot. Virtual Guide of Belarus
Kościół w Zasławiu, widok z pocz. XX w.
fot. Virtual Guide of Belarus
Dawny zbór kalwiński, od 1864 cerkiew preobrażeńska
fot. Virtual Guide of Belarus
Kościół Najświętszej mayi Panny z 1744, fundacji Przeździeckich
fot. Belarus inside
Resztki bramy zamkowej z XVI wieku
fot. www.radzima.org

 Mińskie
 I Rzeczpospolita
 ZASŁAW
biał, ЗАСЛАЎЕ, Zaslauje, rej. МЕНСКІ, ros. ЗАСЛАВЛЬ, Zaslavl,

Miejscowość nad Świsłoczą. Średniowieczny gród w księstwie połockim, wzmiankowany (987) w kronice ruskiej, o który toczyli walki książęta ruscy. Od XII w. stolica udzielnego księstwa zasławskiego.

Pierwotnie własność Zasławskich. W poł. XVI w. nowy właściciel - wojewoda witebski Jan Hlebowicz wzniósł tu twierdzę z czterema bastionami mającą ponad pół kilometra obwodu. Na dziedzińcu otoczonym wałami znajdował się zamek, renesansowy kościół (zniszczony w wojnach w 1920 i 1944).

Zasław stał się własnością Sapiehów (1667), później (1707) rodu Przeździeckich, którzy wzniesli tu według projektu C.Scampaniego pałac (XVIII w.). Od ich wierzycieli wykupił miasto (1815) hrabia Prószyński. Później właścicielami byli Protasewiczowie, po powstaniu styczniowym zawłaszczył je (1863) skarb Rosji.

Do dzisiaj zachował się obronny kościół wybudowany jako zbór kalwiński przez Jana Hlebowicza, zamieniony przez jego syna na kościół katolicki p.w. św. Michała Archanioła (1628).

Obok kościoła dominikanie zbudowali (prawdopodobnie przebudowując zamek) ufundowany przez Kazimierza Sapiehę i jego żony Krystynę z Hlebowiczów klasztor (1676). Po carskiej kasacie klasztor rozebrano (1833) a kościół zamieniono na cerkiew (1640), przebudowaną w 1865 r. i odbudowaną po pożarze (1996).

Obecnie teren zamku stanowi "rezerwat historyczno-kulturowy" - przyszłe muzeum.

Więcej informacji:
Kresowe zamki Rzeczpospolitej


Wydrukuj stronę