Łazienki zdrojowe w Druskiennikach, widok ok. 1870 r.
rys. Napoleon Orda
Druskiennicka cerkiew
fot. Marek Jarosz www.tramp-travel.pl
pokaż

 PODLASIE
 II Rzeczpospolita
 Białostockie
DRUSKIENNIKI

lit. Druskininkai, niem. Saltzeniken

Miasto przy ujściu Rotniczanki do Niemna na południu Litwy, 130 km od Wilna. Nazwa Druskiennik pochodzi litewskiej nazwy soli - "druska".

Pierwszy zamek (drewniany) zdobyli (1312) Krzyżacy pod wodzą wielkiego komtura Henryka Plotzeke, mszcząc się na Litwinach za wyprawę Witenesa do Warmii.

Już w XVIII w. miejscowy znachor Pranas Surutis kąpał chorych w beczkach z wodą mineralną . Stanisław August przybył tu osobiście, a po otrzymaniu raportu nadwornego lekarza wydał dekret ustanawiający Druskienniki (1794) uzdrowiskiem. W XIX w. naukowym opracowaniem źródeł i leczeniem zajmowali się profesorowie i lekarze z Uniwersytetu Wileńskiego.

W 1838 r. powstała tu pierwszy zakład leczniczy. Podczas kuracyi zmarł tutaj (1846) Jan Czeczot, zbierający pieśni ludowe znad Niemna i Dźwiny, poeta, serdeczny przyjaciel Adama Mickiewicza i Tomasza Zana.
W r. 1859 bawił przez lato w Druskienikach Władysław Syrokomla.
Bywali tu później: Stanisław Moniuszko, Józef Ignacy Kraszewski, Eliza Orzeszkowa, miłośnikiem Druskiennik był także marszałek Józef Piłsudski.

Przed I wojną światową miasto przyjmowało 5 tys. kuracjuszy. W II Rzeczpospolitej ich liczba podwoiła się.

Więcej informacji:

Opis zabytków
Gloger- Dolinami rzek Niemen W 27 lat później. (Dzienniczek podróży po Niemnie od Kowna do Jurborga).


Wydrukuj stronę