Cudowny obraz Matki Bożej Latyczowskiej
Cudowny obraz Matki Bożej Latyczowskiej według XIX w. grawiury Rakowieckiego
Kopia cudownego obrazu intronizowana w 2006 roku w Latyczowie

 Podole
 I Rzeczpospolita
 Podolskie

 Sanktuarium w Latyczowie
ukr. ЛЕТИЧІВ, Letychiv, Letičiev


Na początku XVI wieku powstała w Rzymie kopia cudownego obrazu Matki Bożej Śnieżnej. Obraz o wymiarach 92 x 128 cm, na płótnie naklejonym na deskę namalował nieznany artysta Matka Boża jest z Dzieciątkiem, a w prawej ręce trzyma berło.

Około roku 1606 Paweł Wołucki, biskup kamieniecki, sprowadził do Latyczowa dominikanów. Ówczesny starosta - zagorzały luteranin Jan Potocki zabronił jednak zakonnikom przebywać w Latyczowie. Dzięki wstawiennictwu żony pozwolił on w końcu dominikanom osiedlić się na przedmieściach. Tam wybudowali kaplicę i umieścili w niej ofiarowany i pobłogosławiony przez papieża Klemensa VIII (wcześniej legata papieskiego w Rzeczpospolitej) obraz.

Wkrótce mieszkańcy Latyczowa, widząc silną łunę, przybiegli gasić (jak sądzili) pożar. Na miejscu okazało się, że niezwykły blask bił z twarzy Madonny. Świadek cudu - starosta nawrócił się i powrócił do Kościoła katolickiego, oddając miejsce na zamku na kościół.

W połowie XVII wieku staraniem Stanisława Rewery Potockiego, hetmana wielkiego koronnego wybudowano w Latyczowie murowany kościół. Sanktuarium został zniszczone (1648) i obrabowane podczas wojen kozackich Chmielnickiego. Z kościoła kozacy zrobili stajnię.

Dominikanie wywieźli wcześniej cudowny obraz do Lwowa, do kościoła p.w. Bożego Ciała Wizerunek Maryi z Dzieciątkiem powrócił do Latyczowa w 1722 roku - początkowo do cerkwi unickiej, a od lipca 1774 roku w nowo wybudowanym kościele.

W 1777 roku wydano orzeczenie o cudach i łaskach zaistniałych za pośrednictwem Matki Bożej Latyczowskiej. Biskup kamieniecki Adam Krasiński rozpoczął starania o koronację. W 1778 r. papież Pius VI wydał dekret o jego koronacji i przysłał z Rzymu złote korony. 5 października 1778 roku korony na głowy Maryi i Dzieciątka nałożył Raymond Jezierski, biskup bakoński.

W roku 1832, po powstaniu listopadowym, rząd carski skasował klasztor w Latyczowie i wyrzucił dominikanów. Parafię przejęli księża diecezjalni, ale do sanktuarium wciąż podążali pielgrzymi, także obrządku prawosławnego.

Ukaz tolerancyjny cara Mikołaja II zezwolił (1906) na uroczyste obchody 300-lecia sprowadzenia cudownego obrazu.

Podczas I wojny światowej, wobec zbliżania się frontu obraz przechowywano w Winnicy (w Pietniczanach), następnie powrócił do Latyczowa.

Po wybuchu rewolucji bolszewickiej ikonę przewieziono do Warszawy, do kaplicy gimnazjum im. Emilii Plater. W okupowanym Latyczowie Sowieci zamknęli (1933) kościół i klasztor. Urządzono tu m.in. kołchozowe stajnie. Podczas II wojny światowej Niemcy urządzili tu obóz, zamieniony podczas ponownej okupacji sowieckiej (1944-1991) na siedzibę NKWD z więzieniem i miejscem mordów, a później magazyn fabryki obuwia i odzieży roboczej oraz szwalnię.

W listopadzie 1935 r. cudowny obraz przeniesiono do katedry w Łucku, gdzie cieszył się wielką czcią aż do 1945 r. Zgodnie z życzeniem ostatniego biskupa łuckiego Adolfa Szelążka cudowny obraz opuścił Kresy wschodnie (został wywieziony w kuchennej szafce, a jego miejsce zajęła kopia) wraz z siostrami ze Zzgromadzenia Służek Najświętszej Maryi Panny i do dzisiaj znajduje się w kaplicy sióstr w Lublinie przy ul. I Armii Wojska Polskiego 9.

Podjęta w okresie rozkładu Związku Sowieckiego, decyzja władz w Moskwie o oddaniu kościoła była sabotowana przez lokalnych urzędników 24 maja 1989 roku wierni sami złamali kłódki i odzyskali kościół. Zaczęła się jego odbudowa. Klasztor oddano dopiero w 1994 roku.

Remont koscioła kontynuował ks. Adam Przywuski, proboszcz i (2003) kustosz latyczowskiego sanktuarium, który wraz z siostrami loretankami jest duszpasterzem ok. 500-osobowej parafii oraz 11 wspólnot w okolicznych wioskach.

Z polecenia bp. Jana Olszańskiego podjęto starania (1995) o powrót cudownego wizerunku do Latyczowa. Papież Jan Paweł II ustanowił dzień 6 lipca w diecezji kamieniecko-podolskiej świętem Matki Bożej Latyczowskiej. Powrotowi oryginału cudownego brazu sprzeciwił się (1996) polski generalny konserwator zabytków.

Na przełomie 2005-2006 roku kopię cudownego wizerunku Matki Bożej Latyczowskiej wykonała Anna Kostecka z Krakowa. 28 maja 2006 roku ikonę pobłogosławił w Krakowie Ojciec Święty Benedykt XVI. 6 lipca 2006 r. odbyły się główne uroczytsości 400-lecia koronacji obrazu Matki Bożej Latyczowskiej. Mszę św. z udziałem Episkopatu Ukrainy, Episkopatu Polski koncelebrował legat papieski. Ulicami Latyczowa przeszła procesja z kopią cudownego obrazu. Tego samego dnia pobłogosławiono pomnik Papieża Jana Pawła II na dziedzińcu klasztornym.


"Matko z Latyczowa dalekiego Podola
z kościoła który wznieśli rycerze
z daniny od każdego końskiego kopyta
historią jak sztandarem okryta
Tułaczko Wygnanko
co w skromnej kaplicy w Lublinie
z nami żyjesz
módl się za nami"

Ks. Jan Twardowski
Litania polska


Dochód z klikania w reklamy przeznaczony na utrzymanie strony i przyspieszenie jej wczytywania.

Sanktuarium Matki Bożej Latyczowskiej, Królowej Podola i Wołynia
Parafia Rzymskokatolicka Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny
ks. Adam Przywuski – proboszcz parafii i kustosz sanktuarium
ul. 50-lecia Źowtnia 10, Latyczów, obł. Chmielnicka 31-500, Ukraina
tel./fax +38 0385799186, kom. PL + 48 602520554, UA + 38 0979214072

Kaplica Zgromadzenia Służek Najświętszej Maryi Panny
Lublin
ul. I Armii Wojska Polskiego 9


Wydrukuj stronę