Cerkiew w Żabiem, widok ok. 1930 roku
Cerkiew w Żabiem, widok ok. 1930 roku
fot. M. Senkowski
Żabie Słupejka, widok ok. 1930 roku
fot. J. Jaroszyński
Widok z Żabiego na masyw Pop Iwana
Widok z Żabiego na masyw Pop Iwana nad Czeremoszem
fot. A. Lenkiewicz
Dolina Czarnego Czeremoszu pod Żabiem
Dolina Czarnego Czeremoszu widziana z Żabiego
fot. Jan Jaroszyński
Widok z Żabiego na Howerlę
Widok z Żabiego na Howerlę
fot. M.Senkowski
Hucuł z Żabiego, rys. Seweryna Obsta
Hucuł z Żabiego, rys. Seweryna Obsta
Pokaż na mapie
Pokaż na mapie - mapa topograficzna WIG 1:100000 Mapa topograficzna okolic 1:100 000


 Stanisławowskie
 II Rzeczpospolita
 CZARNOHORA
 ŻABIE
ukr. ВЕРХОВИНА Wierchowyna, Verkhovyna


Stanisławowskie
powiat Kosów
 mapa 1:75 000 
Berezów, Doboszanka, Howerla, Kosmacz, Mikuliczyn, Pop Iwan, Tartarów, Worochta, Żabie

Malownicza wioska w centrum Huculszczyzny, nad Czarnym Czeremoszem (dopływem Prutu), u stóp masywu Czarnohory, 30 kilometrów na południowy zachód od Kossowa.

W XIX wieku Żabie było jedną z największych obszarem miejscowości w Galicji (blisko 600 km2).

Miejscowość dzieliła się na Żabie-Ilcia, liczące 3,4 tys.mieszk (1890), Żabie-Słupiejka (2,6 tys. mieszk.) Zdecydowaną większość mieszkańców stanowili Ukraińcy (90%), Żydzi (9%) i kilkudziesięciu Polaków.

W XIX wieku wśród zamożnych galicyjskich rodzin nastała moda na "kuracje żętyczne" w Żabiem, przy okazji których podejmowano wycieczki w okoliczne góry.

Pierwsze wspomnienia z tego rejonu opisał Kazimierz Władysław Wójcicki (1829).

Liczne opisy swoich wędrówek wraz z spostrzeżeniami naukowymi pozostawił Wincenty Pol, prekursor literaturze krajoznawczej o Czarnohorze.

Niezmordowany rysownik, grafik i wędrowiec-krajoznawca, autor "Okolic Galicyi" (Lwów 1847), Bogusz Zygmunt Stęczyński uwiecznił okolice Żabiego na swych sztychach.

Mieczysław Romanowski (autor popularnej piesni "Co tam marzyć o kochaniu", w powstaniu styczniowym adiutant pułkownika Marcina "Lelewela" Borelowskiego, poległy pod Józefowem na Roztoczu w 1863 roku) napisał reportaż "Kilka dni w górach Pokucia" (1857)

Ówczesni podróżnicy , wędrujący zazwyczaj w kilkadziesiąt osób, konno i żołnierzami, musieli nieraz całymi dniami wyrąbywać ścieżki w dziewiczych lasach.

Okolice Żabiego słynęły także z hodowli i przeglądów koni huculskich (gromadzących nieraz po kilkaset zwierząt), zwłaszcza cenionej do dziś wśród hodowców maści srokatej.

Groby polskich strażników granicznych poległych w ochronie granicy znajdują sie na cmentarzach w Worochcie i Żabiem.

Żabie jest doskonałym punktem wyjściowym dla wycieczek w rejon Howerli i Popa Iwana w masywie Czarnohory.


Wydrukuj stronę