Kościół (1805) p.w Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny. W mieście zachowała się też drewniana cerkiew wozdwiżeńska (1630), fot. My castles |
fot.Archidiecezja lwowska |
Mapa topograficzna okolic 1:100 000
Podole
II Rzeczpospolita
Tarnopolskie
KOPYCZYŃCE
ukr. Kopychintsi, ros. Kopichyncy, Kopychinets
|
Tarnopolskie - Borszczów, Czortków, Kopyczyńce, Zaleszczyki Podolskie (I RP) - Felsztyn, Jarmolińce, Kamieniec Podolski mapa 1:75 000 |
|
Miejscowość nad rzeką Niczławą, 17 kilometrów na północ od Czortkowa, pierwszy raz wspomniana (1443), gdy istniał tu już zamek.
Od 1615 roku należała do rodziny Kopyczyńskich. Kopyczyńce zostały zniszczone w XVII-wiecznych wojnach z Kozakami, Rosjanami, Turkami i Tatarami.
W I rozbiorze Polski (1772) Kopyczyńce zostały zagarnięte przez Austrię, choć wskutek nieprecyzyjnego wyznaczenia granic pomiędzy zaborcami do 1773 roku pozostawały pod okupacją rosyjską.
Rozwój miasta przyspieszyło wybudowanie linii kolejowej (1890) do Tarnopola i Czortkowa.
W II Rzeczypospolitej wobec wielkich zniszczeń Husiatynia w I wojnie światowej Kopyczyńce zostały stolicą powiatu w województwie tarnopolskim. Miasto liczyło wówczas 8 tys. mieszkańców.
Okupowane przez Sowietów (1939-41, 1944-91) i Niemców
(7 lipca 1941-1944).
Od 1991 w rejonie husiatyńskim obwodu tarnopolskiego Ukrainy, liczy obecnie 7,2 tys. mieszkańców.