::Głębokie :: Rzecz-pospolita.com :: RZECZPOSPOLITA WIRTUALNA ::Głębokie
 POWIAT GŁĘBOKIE- Poszukiwania, opinie 
Kościół karmelitów p.w. Najświętszego Serca Jezusowego, obecnie cerkiew Narodzenia Bogurodzicy.

W północnej części miasta powstał kościół p.w. Zaśniecia Najświętszej Maryi Panny i klasztor karmelitów (1639-54), fundacji wojewody mścisławskiego i starosty dziśnieńskiego Józefa Korsaka. Zakonnicy prowadzili tu szkołę, bibliotekę, aptekę, szpital oraz 40-osobowy zespół muzyczny. Kościół został przebudowany w stylu wileńskiego baroku (1735). Po powstaniu styczniowym i kasacie zakonów kościół zabrały władze carskie i przeznaczyły na cerkiew (1878). Nowi gospodarze wyrzucili z krypty zwłoki Józefa Korsaka, które w tajemnicy Polacy pochowali obok kaplicy cmentarza na Koptewce, niedaleko świątyni i kolumny dziękczynnej za uchwalenie KOnstytucji 3 maja. W 1892 rozebrano dwa skrzydła barokowego klasztoru w celu pozyskania cegły. W pozostałym skrzydle urzędowały w II Rzeczpospolitej władze miasteczka i policja. Podczas II kwaterowały tu oddziały RONA gen.Rodionowa, w czasach sowieckich była tu mleczarnia, a póĄniej archiwum.
fot. Belarus inside

Kościół p.w. Trójcy Przenajświętszej (1764-82), przebudowany (1902-08), tyłu po lewej kościół pokarmelicki
fot. Aleksander Szymbalew, www.radzima.org
Kościół p.w. Trójcy Przenajświętszej
fot. www.the4feet.com
Kościół p.w. Trójcy Przenajświętszej, obraz Matki Bożej
fot. Aleksander Szymbalew, www.radzima.org

Pokaż na mapie - mapa topograficzna WIG 1:100000 Mapa topograficzna okolic 1:100 000


biał. ГЛЫБОКАЕ, Hlybokaje, Hlybokaye, rej. ШЧУЧЫНСКІ, ros. ГЛУБОКОЕ, Glubokoje, Glebokoye, Glubokoye,
 Wileńszczyzna
 II Rzeczpospolita
 GŁĘBOKIE

Miasto na skrzyżowaniu szlaku z Połocka do Wilna nad jez. Wielkim, z którego wypływa rzeka Berezwecz, wspomniane (1514) w metryce Wielkiego Księstwa Litewskiego

Południo-zachodnia część osady na lewym brzegu Berezwecza należała do powiatu oszmiańskiego i była własnościa rodu Zenowiczów. Tu powstało centrum handlowe, cerkiew unicka i szpital oraz zamek.

Północno-wschodnia, prawobrzeżna osada należała do Korczaków i znajdowała się w województwie połockim.

Miasto i okolice zostalo zniszczone przez wojska moskiewskie w I wojnie inflanckiej (1563-79). Przez miasto wiódł szlak polskiej armii w wyprawach Stefana Batorego.

Zbudowany w koncu XVI w. zbór kalwinski został zamieniony na kościół św. Michała (istniejący do 1650).

Fundator klasztoru karmelickiego - wojewoda Jerzy Korsak ufundował też drewniany kościół i klasztor bazylianów na miejscu dawnej pustelni św. Onufrego. Po przebudowie na kościół murowany (1756-63) we wnętrzu zachwycały uroda freski i i piekny ikonostas, a kościół nazywano niekiedy "apoteozą sztuki rokokowej". Po likwidacji unii (1839) przez carat klasztor przekazany prawosławnym opustoszał i został zamknięty (1874). PóĄniej porzekazano go mniszkom prawosławnym (1900), które odnowiły świątynię. W II Rzeczpospolitej opuszczony klasztor przekazano jako siedzibę pułkowi kawalerii, a cerkiew stała się kościołem katolickim. Po agresji sowieckiej była tu siedziba NKWD, po wkroczeniu Niemców Stalag nr 351 dla jeńców rosyjskich i włoskich, po powrocie Sowietów więzienie (ok. 1970 poszerzone o dawny kościół).

Miasto okupowały (1654) wojska moskiewskie, które zbudowały tu niewielką fortecę. W styczniu 1659 Głębokie wyzwoliły wojska Rzeczpospolitej.

6 listopada 1661 dowodzone przez Stefana Czarnieckiego wojska Rzplitej rozbiły pod Głębokim 18-tys. armię rosyjską Iwana Chowańskiego, zdobywając 6 armat. Stałe zagrożenie spowodowało, że miasto wystawiło własne oddziały samoobrony. 24 lipca 1667 odparły one atak na miasto nieopłacanych maruderów z dywizji węgierskiej

Zniszczeń wojennych dopełniły pożary (1661, 1700). W 1668 roku południowa część miasteczka stała się własnościa Radziwiłów.

Mieszkańcy miasta wystawili kolumnę upamiętniającą uchwalenie Konstytucji 3 Maja. W II rozbiorze Rzeczpospolitej (1793) Głębokie zagrabiła Rosja.

Naprzeciw kosćioła karmelitów zbudowano w miejsce drewnianego (1628) murowany kościół św. Trójcy (1764-83), przebudowany (1902-08) po zajęciu kościoła karmelickiego na cerkiew.

W XIX wieku większość mieszkańców miasteczka stanowili Żydzi, korzuystający z 9 synagog (w tym barokowej z 1742).

Po zajęciu Głębokiego przez Francuzów od 18 lipca 1812 przez 6 dni kwaterował w mieścei cesarz Napoleon. Ponoć żałował, że nie może zabrać kościoła karmelitów do Paryża.

Podczas powstania listopadowego w kwietniu i maju 1831 pod miastem toczyły się walki powstańców z wojskami rosyjskimi.

Wojska niemieckie zbudowały podczas I wojny światowej linię kolejową do Królewszczyny. Miasto opanowały zrewoltowane oddziały rosyjskie w listopadzie 1917. W lutym 1918 powróciły tu oddziały niemieckie.

Trzykrotnie musiały wyzwalać Głębokie wojska polskie - w sierpniu 1919, lipcu i paĄdzierniku 1920 roku. 5 lipca 1920 w ciężkich walkach polsko-sowieckich pod Głębokim zginęło ponad 1,5 tysiąca żołnierzy.

W II Rzeczpospolitej 10-tysieczne już miasto stanowiło centrum powiatu dziśnieńskiego województwa wileńskiego.

Sowieci utworzyli tu siedzibę rejonu, a okupujący Głębokie od 2 lipca 1941 Niemcy centrum okręgu Komisariatu Rzeszy "Ostland" z silnym garnizonem Wehrmachtu.

Od 1991 w niepodległej Białorusi.

Więcej informacji:

Historia miasta i kościoła (po białorusku)