W 1767 roku Hipolit Korsak, właściciel majątku Stary Merecz sprzedał go Pawłowi Brzostowskiemu. Nowy właściciel (Starego) Merecza, pisarz wielki litewski, Paweł Ksawery Brzostowski wydał ustawę (1769), organizującą życie w dobrach pawłowskich na zasadzie samorządu. Mocą tej "ustawy" powołana została republika samorządowa, składająca się z obywateli, bojarów, a Pawłów podniesiony do rangi miasteczka miał spełniać funkcję stolicy tego miniaturowego państwa w państwie.

Ustawa powyższa znosiła poddaństwo i nadawała chłopom wolność osobistą , otaczała włościan i ich majątki opieką i gwarancją prawną, wspartą siłą zbrojną. Dzięki tej ustawie chłopi otrzymali ziemię w wieczyste użytkowanie z prawem dziedziczenia przez potomków.

To miniaturowe państwo, zwane Rzeczypospolitą Pawłowską otrzymało z czasem własne prawo, monetę, dwuizbowy parlament, szkołę elementarną, zawodową, doradztwo, opiekę lekarską , a także milicję porządkową.

Klęska Powstania Kościuszkowskiego i ostatni rozbiór Polski zakończyły tę zabawę w państwo, możliwą tylko w kraju olbrzymich swobód, na pograniczu anarchii.

Paweł Brzostowski został księdzem, kanonikiem wileńskim, a nawet archidiakonem (1824).

Polskie Centrum Informacyjne na Litwie