|
|
|
Wołyń
I Rzeczpospolita
DOROHOBUŻ
ukr. Дорогобуж,
Dorogobuzh
Miejscowość położona malowniczo na lewym wysokim brzegu Horynia. Jest to stary gród ruski, niegdyś stolica jednego z księstw dzielnicowych wołyńskich, wzmiankowany w 1085 roku.
Od XI do XIII Drohobuż był stolicą księstewka ruskich książąt z dynastii Rurykowiczów ośrodkiem handlowym. Księstwo, którego był stolicą nazywało się Pohoryniem. Miejscowych władcow nazywano kniaziami drohobuskimi.
Krótkop rzezd najzdami tatarskimi Drohobuż wszedł (1230) w skład księstwa łuckiego, W 1371 roku stal się własnością książąt Ostrogskich.
Obronność miejscowej warowni podnosiło urwisko nad dolina Horynia i liczne głębokie wąwozy.
Po Ostrogskich przeszły dobra na Zasławskich, później na Sanguszków. Książę Janusz Sanguszko oddał tutejszą ordynację (1703) bocznej linii rodu.
Składały się na nią resztką dawnego księstwa - miasteczko i 5 wsi.
W pięknym położeniu na krawędzi wzgórza dominującego nad doliną Horynia, postawiono na miejscu dawnego zamku nowy pałac. Po zamku pozostała jedynie okazała okrągła baszta ceglana z gotyckim oknem, stojąca na skraju wąwozu, dawne wały oraz ogromne lochy.
Kolejnymi właścicielami Dorohobuża byli Koniecpolscy, Walewscy, Zawiszowie, Jodkowie i Rosjanie Rakowiczowie, w których ręku pozostawał Dorohobuż aż do agresji sowieckiej 17 września 1939 roku.
Na sąsiednim wzgórzu stał monaster Uspieński powstały na początku XI wieku, należšcy (1644-1834) do unickich bazylianów, do których należała wieś Drozdów. Po zakonnikach pozostała cerkiew (1786) zbudowana w stylu klasycznym, którą po kasacie Bazylianów zamieniono na parafialną. Ponadto we wsi znajdowała się cerkiew drewniana prawosławna.