widok z pocz.XX wieku
|
|
widok z pocz.XX wieku |
|
|
Mapa topograficzna okolic 1:100 000
Wołyń
II Rzeczpospolita
KOWEL
ukr. КОВЕЛЬ, Kovel
hebr. קובל
|
Wołyńskie, powiat Horochów, Kowel, Luboml, Włodzimierz Wołyński mapa 1:75 000 |
znalazł się na skrzyżowaniu linii kolejowych, początkowo do Lublina i Brześcia, później (od 1915) do Kamienia Koszyrskiego i Włodzimierza.
Okazały dworzec kolejowy zniszczony w czasie I wojny, został odbudowany w II Rzeczypospolitej. Kowel był wówczas stolicą powiatu, największego na Wołyniu i jednego z największych w Rzeczypospolitej.
Miasto liczyło 26 tys. mieszkańców, przeważnie Żydów. Było tu 8 hoteli. Istniały jeszcze drewniany kościół z XVIII w. (odnowiony w 1854) i stara cerkiew. Zbudowano nowy kościół murowany.
W uroczysku Okopy, 2 km od Kowla pozostały resztki okopów z czasów wojen napoleońskich (1812). Zbudowany przez Rosjan pomnik na pamiątkę zdrady austriackiego korpusu (1812) został zburzony podczas I wojny światowej.
Podczas II wojny światowej zginęło w okolicach Kowla ponad 7 tys. Polaków. Blisko połowa z nich została wymordowana przez nacjonalistów ukraińskich.
Po okresie okupacji sowieckiej (1939-41, 1944-1991) i niemieckiej (1941-44) od 1991 roku Kowel należy do Ukrainy. Jest miastem rejonowym obwodu wołyńskiego i liczy 72 tys. mieszkańców.