Widok Kowla z początku XX wieku

XVI-wieczna cerkiew w Kowlu,
widok z pocz.XX wieku

Dworzec kolejowy w Kowlu
Pokaż na mapie
Pokaż na mapie - mapa topograficzna WIG 1:100000 Mapa topograficzna okolic 1:100 000


 Wołyń
 II Rzeczpospolita
 KOWEL
ukr. КОВЕЛЬ, Kovel
hebr. קובל


Wołyńskie,
powiat Horochów, Kowel, Luboml, Włodzimierz Wołyński
 mapa 1:75 000 
PN -  ZACH
(Dubienka), Luboml, Mosur

PN -  WSCH
Kowel, Maciejów, Niesuchojże, Wyżna

PD -  ZACH
(Hrubieszów), Uściług, Włodzimierz Wołyński

PD - WSCH
Horochów, Kisielin, Poryck, Świniuchy, Włodzimierz Wołyński


znalazł się na skrzyżowaniu linii kolejowych, początkowo do Lublina i Brześcia, później (od 1915) do Kamienia Koszyrskiego i Włodzimierza.

Okazały dworzec kolejowy zniszczony w czasie I wojny, został odbudowany w II Rzeczypospolitej. Kowel był wówczas stolicą powiatu, największego na Wołyniu i jednego z największych w Rzeczypospolitej.

Miasto liczyło 26 tys. mieszkańców, przeważnie Żydów. Było tu 8 hoteli. Istniały jeszcze drewniany kościół z XVIII w. (odnowiony w 1854) i stara cerkiew. Zbudowano nowy kościół murowany.

W uroczysku Okopy, 2 km od Kowla pozostały resztki okopów z czasów wojen napoleońskich (1812). Zbudowany przez Rosjan pomnik na pamiątkę zdrady austriackiego korpusu (1812) został zburzony podczas I wojny światowej.

Podczas II wojny światowej zginęło w okolicach Kowla ponad 7 tys. Polaków. Blisko połowa z nich została wymordowana przez nacjonalistów ukraińskich.

Po okresie okupacji sowieckiej (1939-41, 1944-1991) i niemieckiej (1941-44) od 1991 roku Kowel należy do Ukrainy. Jest miastem rejonowym obwodu wołyńskiego i liczy 72 tys. mieszkańców.


Wydrukuj stronę