::Sarny :: Rzecz-pospolita.com :: RZECZPOSPOLITA WIRTUALNA ::Sarny

Księga poszukiwań Wołynia

WOŁYŃ - Powiaty woj. wołyńskiego:
Dubno - Horochów - Kostopol - Kowel - Krzemieniec - Luboml - Łuck - Równe - Sarny - Włodzimierz Wołyński - Zdołbunów -

Kociół w Sarnach

Pokaż na mapie - mapa topograficzna WIG 1:100000

Mapa topograficzna okolic 1:100 000

Wołyń
II Rzeczpospolita
SARNY
ukr. САРНИ
hebr. סארני - Sarny

Wołyńskie,
powiat Kostopol, Równe, Sarny
mapa 1:75 000

PN - ZACH
Czartorysk, Majdan Huta, Rafałówka, Stepań, Wieszka, Władimirec
PN - WSCH
Bereżne, Bereźnica, Czudło, Jarynówka, Sarny

PD - ZACH
Aleksandria, Derażno, Gruszwica, Klewań, Równe
PD - WSCH
Druchów, Hoszcza, Korościatyń, Kostopol, Tajkury, Tuczyn

Miejscowość na wyżynie na lewym brzegu rzeki Słuczy, dawna wieś na Polesiu Wołyńskim w powiecie rówieńskim. Jej szybki rozwój był możlwiy gdy Sarny zostały węzłową stacją kolejową na skrzyżowaniu linii Równe-Łuniniec i Kowel-Ostki.

W II Rzeczypospolitej, od 1921 zostały miasto powiatowe w województwie poleskim z dwoma dużymi tartakami i hutą szkła. Liczyło 6 tys. mieszkańców, przeważnie Żydów. Mieszkało tu też sporo kolejarzy.

W Sarnach istniały drewniana cerkiew (1725) fundacji Antoniego Pruszyńskiego i również drewniany kościół (1827).

Za Sarnami ciągnęły się pustkowia Polesia z ogromnymi bagnami. Na piaszczystych wyspach leżały rzadkie i nędzne osady, przy których zbudowano stacje kolejowe, przy których zlokalizowano kamieniołomy granitu.

Cerkiew pokrowska w Sarnach

Wydrukuj stronę

PN - ZACH Czartorysk, Majdan Huta, Rafałówka, Stepań, Wieszka, Władimirec	PN - WSCH Bereżne, Bereźnica, Czudło, Jarynówka, Sarny
PD - ZACH Aleksandria, Derażno, Gruszwica, Klewań, Równe	PD - WSCH Druchów, Hoszcza, Korościatyń, Kostopol, Tajkury, Tuczyn