Miejscowośc pierwszy raz wspomniana w 1484 roku. Fiedka Sziłowicz, córka starosty łuckiego zapisała (1487) swój majątek (wraz z Jelińskiem - Glińskiem) królowi Kazimierzowi Jagiellończykowi.

We wrześniu 1497 roku Aleksander Jagiellończyk nadał Glińsk hetmanowi Konstantemu Ostrogskiemu. Po nim odziedziczył (1520) go wnuk Aleksander Ostrogski.

Wraz z sąsiednimi 66 sąsiednimi miejscowościami marszałek Sanguszko sprzedał (1753) Glińsk Stanisławowi Lubomirskiemu.

Glińsk zagarnięty przez Rosję w I rozbiorze (1772) i do Rzeczypospolitej już nie powrócił.

W końcu XIX wieku osiedlili się tutaj czescy husyci, koloniści, sprowadzeni przez właściciela majątku Wesołowskiego. W 1885 roku przyjęli oni wiarę prawosławną. Stanowili wówczas ponad połowę mieszkańców 1,5 tysięcznej miejscowości.

W centrum miasta zachowała się cerkiew Zaśnięcia Bogurodzicy (1775) posiadająca księgi metrykalne z 1603 roku.

Obecnie (od 1991 roku) w rejonie zdołbunowskim Ukrainy.