![]() |
![]() |
![]() |
Roz³ogi
inaczej Krasne Roz³ogi lub Wilcze Roz³ogi, Roz³ogi - Siromachy
Po³o¿ona po¶ród stepów wioska, opodal drogi z Czehrynia do £ubniów "id±c na ¬uki, Semi-Mogi³y i Chorol" Obecnie biegnie tu szosa ³±cz±ca powsta³y przez utworzenie zapory na Dnieprze, Krzemieñczucki Zbiornik Wodny z miastem Choro³ (miasto w obwodzie po³tawskim Ukrainy).
Tutaj wed³ug Sienkiewicza w XVII w. mia³a znajdowaæ siê siedziba Kurcewiczów. Okre¶lenie Roz³ogów - Wilcze Gniazdo dawa³o pierwotnie tytu³ powie¶ci, zmienionej w trakcie pisania przez autora (1884) na "Ogniem i Mieczem". Zbudowana z drewna forteczka by³a typowym dla budownictwa kresowego dworem obronnym.
![]() | ||
![]() |
Roz³ogi przypomina³y[przyp.red.} "nie dwór, ale raczej obszern± szopê z ogromnych bierwion dêbowych zbit±, z w±skimi, podobnymi do strzelnic oknami. Mieszkania dla czeladzi i kozaków, stajnie, spichlerze i lamusy przytyka³y do tego dworu bezpo¶rednio tworz±c budowê nieforemn±, z wielu to wy¿szych, to ni¿szych czê¶ci z³o¿on±, na zewn±trz tak ubog± i prostack±, ¿e gdyby nie ¶wiat³a w oknach, trudno by j± za mieszkanie ludzi poczytaæ.
Henryk Sienkiewicz, | ![]() |

![]() |
![]() |
Tu spêdzi³a sw± m³odo¶æ Helena Kurcewiczówna, córka nawróconego na katolicyzm kniazia Wasyla Kurcewicza Bu³yha. Nies³usznie oskar¿ony podczas wyprawy króla W³adys³awa IV na odsiecz Smoleñska o zdradê, musia³ uciekaæ, powierzaj±c los córki swemu bratu Konstantynowi. W Roz³ogach Helena pozna³a Bohuna, Kozaka, i przyjaciela domu, przeznaczonego jej przez Kurcewiczów na mê¿a, w zamian za rezygnacjê z praw do Roz³ogów.
Gdy, wbrew wcze¶niejszym obietnicom, kniahini Kurcewiczowa odda³a jej rêkê Skrzetuskiemu, Bohun, goszcz±cy w Roz³ogach zamordowa³ kniahiniê i jej synów, kozacy wyr¿nêli te¿ czelad¼, spalili dwór. Helena uciek³a z pomoc± Zag³oby, wêdruj±c przez Zanieprze, Kijowszczyznê i Podole a¿ do Baru.
Do Roz³ogów dotar³ pó¼niej Skrzetuski, który wpad³ w rozpacz, przekonany o ¶mierci Heleny. Po latach Roz³ogi zosta³y odbudowane przez Bohuna.